W piatek ok. godz. 03:30 na wrocławskim lotnisku z głośników rozbrzmiewa
zapowiedź, ze odprawa na rejs pasazerow linii Polskich Linii Lotniczych
LOT do Tel Avivu zostala otwarta. Otwieram ciezkie powieki po dosc malo
komfortowej nocy na lotnisku i karnie ustawiam sie w kolejce, przede
mna jest spora grupa wycieczkowa pielgrzymow w srednim wieku udajacych
sie do Ziemi Swietej. Glos zabiera opiekunka stadka z biura podrozy,
wszyscy w skupieniu sluchaja uwag doswiadczonej globtroterki, zwlaszcza
ze czesc osob bedzie po raz pierwszy podrozowac samolotem. Dla mnie
bedzie to juz trzecia wizyta w Izraelu, ciesze sie, ze ponownie moge
odwiedzic to miejsce, wygrzac sie na bardzo dobrze zagospodarowanej
plazy, zetknac sie z tak odmienna kulture oraz sprobowac przysmalow
kuchni bliskowschodniej takich jak hummus czy falafel. Po wejsciu na
poklad i zajeciu miejsca 3F okazuje sie, ze przod bedzie zajety przez
grupke ortodoksyjnych Zydow przystrojonych w chalaty i kapelusze. Chwile
po starcie panowie wstaja w przejsciu miedzy fotelami Boeinga 737-800 i
rozpoczynaja na glos swoje rytualne modly, co spotyka sie z prosba
zalogi pokladowej o bardziej ciche zachowanie i zwrocenie uwagi na
pozostalych pasazerow, ktorzy zwlaszcza biorac pod uwage wczesna pore,
chcielibh odpoczac. Modlacy sie panowie zupelnie nie reaguja na coraz
bardziej stanowcze slowa zrezygnowanej juz szefowej pokladu pani
Magdaleny Wisniewskiej, mam wrazenie, ze jeszcze na zlosc probuja
przekrzyczec sie ze stewardessa, ale obywa sie bez interwencji kapitana,
juz obawialem sie przymusowego ladowania po drodze, co z pewnoscia
wywolaloby skandal dyplomatyczny, zwlaszcza ze ostatnio z Izraelem nasze
stosunki nie wygladaja najlepiej. Po ok. 3 h 20 minutach lotu ladujemy
na lotnisku Ben Guriona w Tel Avivie, znam juz jego konstrukcje,
sprawnie i bez zwracania uwagi sluzb docieram do kontroli paszportowej,
gdzie kolejka posuwa sie w slimaczym tempie, ale za to tym razem straz
graniczna nie zamecza mnie pytaniami, odbieram walizke z tasmy i jestem
juz na zewnatrz. W zwiazku z modernizacja trasy kolejowej pociagi do
miasta w piatek nie kursuja, ale za to podstawiane sa darmowe autobusy
zastepcze, ktory dowoza pasazerow do stacji Savidor w centrum miasta.
Podczas mojego ostatniego pobytu w TLV takze korzystalem z tej stacji,
juz bez pomocy mapy docieram do nadmorskiej promenady, po drodze
wstepuje do supermarketu po male zakupy oraz zamawiam zestaw z hummusem i
dodatkami w lokalnej knajpce. Po dotarciu do wynajmowanego przeze mnie
apartamentu, odswiezeniu sie i przebraniu ruszam zwawo na promenade.
Widac, ze rozpoczyna sie szabat i swietowanie, zewszad wychodza ludzie,
bardzo duza ich liczba jezdzi na rowerach czy wrotkach. Slonce juz
powoli zachodzi, przy kubku aromatycznej kawy podziwiam zachodzace
slonce i spaceruje po zimnym juz piasku. W sobotni poranek najpierw
zaopatruje sie w pyszne lokalne pieczywo (trojkatna bulka z topionym
zoltym serem i oliwkami bardzo przypomina gruzinskie chaczapuri) i
uderzam na plaze przy hotelu Hilton. Co mnie zdumiewa, to dosc swobodne
podejscie Izraelitow do psow, ktore na plazy czuja sie jak u siebie i
dokazuja na calego. Popoludnie spedzam na wedrowkach po starej czesci
miasta zwanej Yafo, gdzie przy wiezy zegarowej zaopatruje sie w pyszny
falafel. Ze wzgorza roztacza sie wspanialy widok na port oraz
rozswietlona tysiacem barw promenade. Na wylocie z Izraela w niedziele
znow podpadlem pracownikom lotniskowego wywiadu (przez tureckie
pieczatki). Zirytowalo mnie wrecz pytanie szefa owej ochrony, ktory
spytal, dlaczego znow do nich przylecialem, a nie np. do Wloch. Tym
razem po raz kolejny zostala mi przydzielona kategoria 5/6 - to juz
klasyka w moim przypadku, zatem moj bagaz zostal odpowiednio szczegolowo
skontrolowany. Nizsze kategorie maja Zydzi oraz Polacy w grupach
pielgrzymkowych ;) Shalom!
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Tel Awiw. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Tel Awiw. Pokaż wszystkie posty
Gwiazda Dawida / 19.06.2017
Czas na dosc niestandardowa podroz a
mianowicie na jednodniowke w Tel Avivie na trasie LUZ-TLV-WRO dzieki
uprzejmosci PLL LOT, ktory wprowadzil do systemu rezerwacyjnego nowe
bezposrednie polaczenia do Izraela z lotnisk regionalnych w bardzo atrakcyjnych
cenach. Przez kilka dni mozna bylo kupic bilety na pierwsze polaczenia w
oficjalnej cenie 129 zl (w dwie strony), u licznych posrednikow cena byla
jeszcze nizsza, w pewnym momence mozna bylo ustrzelic bilety za 25-45 PLN!
Wprawdzie Tel Aviv mialem juz zabukowane na marzec 2018, ale stwierdzilem, ze
jednodniowka w tym pieknym miescie dobrze mi zrobi.
Przy okazji tej podrozy w poniedzialkowy
poranek po raz pierwszy odwiedzilem lotnisko w Lublinie. Z racji
inauguracyjnego rejsu PLL LOT do Tel Avivu zorganizowano poczestunek z
lokalnymi bliskowschodnimi przekaskami (humms, halva, baklava) i zimnymi oraz
goracymi napojami, w stanowiskach odprawy bardzo sympatyczna obsluga. Zwracam
jedynie uwage kwestie bagazu rejestrowanego nadawanego przy jednodniowych
wypadach do Tel Avivu: jesli nadajecie
bagaz (ja dla wygody odprawilem swoja kabinowke) system automatycznie nadaje
walizke do miejsca docelowego w Polsce (w moim przypadku WRO) via TLV.
Wprawdzie walizka czekala na mnie na tasmie w Tel Avivie, ale przy powrocie
agentka handlingowa na lotnisku Ben Guriona byla mocno zszokowana, ze bagaz juz
zostal nadany do Wroclawia ;)
Sam rejs bardzo spokojny, trwal ok. 3,5 h, pogoda na trasie bardzo dobra, po raz pierwszy mialem okazje zobaczyc np. Cypr za dnia. W Tel Avivie bylem 5 lat temu, ale wtedy korzystalem z nocnych lotow PLL LOT z Warszawy, ktore przewoznik nadal ma w swojej ofercie. Zaskoczylo mnie, ze na pokladzie oprocz wody i Prince Polo byla takze darmowa kawa i herbata a zaloga rozdawala poduszki i kocyki.
Sam rejs bardzo spokojny, trwal ok. 3,5 h, pogoda na trasie bardzo dobra, po raz pierwszy mialem okazje zobaczyc np. Cypr za dnia. W Tel Avivie bylem 5 lat temu, ale wtedy korzystalem z nocnych lotow PLL LOT z Warszawy, ktore przewoznik nadal ma w swojej ofercie. Zaskoczylo mnie, ze na pokladzie oprocz wody i Prince Polo byla takze darmowa kawa i herbata a zaloga rozdawala poduszki i kocyki.
Po wyladowaniu kolejka do kontroli
paszportowej byla dosc pokazna, otwarte byly tylko 2 lub 3 stanowiska dla
posiadaczy obcych paszportow, ale obsluga lotniska szybko zareagowala na zaistniala
sytuacje i po chwili bylo dostepnych juz wiecej stanowisk dla „foreign
passports”. Tym razem mialem przyjemnosc leciec na wypad ze znajomym, ktory to jako
pierwszy podszedl do pana w okienku (tuz przed nami byla zmiana warty i mloda
kobiete zastapil wspomniany pan w srednim wieku). Ten oczywiscie bardzo sie
zdziwil, ze przylecielismy tylko na jeden dzien, cos skonsultowal z kolezanka
obok (ktora tez miala przy sobie panow z jednodniowki), poprosil o okazanie
rezerwacji na rejs powrotny i juz po chwili nadeszla moja kolej. Mnie spytal
tylko, czy jestesmy razem i czym sie zajmuje i od razu wydrukowal niebieska karteczke
„entry permit”. Walizka juz czekala na tasmociagu, calosc zajela ok. 30 minut,
nieco ponad kwadrans czekalismy na pociag do miasta (bilet 13.50 NIS kupowany w
automacie), do polozonej w centrum stacji Savidor jedzie sie ok. 20 minut. Tam w
informacji dostalismy plan miasta, odpowiednio sie przepakowalem i zostawilem
kabinowke w automatycznym schowku bagazowym. Po wyjsciu z dworca wyszlismy na
przystanek i zlapalismy autobus 61 jadacy w kierunku plazy, cena biletu u
kierowcy to 5,80 NIS. Dla mnie to byla druga wizyta w Tel Avivie, ograniczylismy
sie zatem tylko do plazy Hilton Beach i promenady, oczywiscie mozna bylo zrobic
znacznie wiecej, ale tym razem postawilismy na relaks, poza tym w marcu wracam
do Izraela na caly weekend. Pogoda dopisala, widoki takze ;)
Pociagi na lotnisko TLV z dworca Savidor
sa odpowiednio oznaczone (jest widoczny symbol samolotu na wyswietlaczu) i
odjedzaja co pol godziny (17:01, 17:31 itd.). W droge powrotna dotarlismy na
lotnisko Ben Guriona na ok. 3,5 h przed odlotem do Wroclawia, na tablicy widac
bylo, ze bedzie mial juz godzine opoznienia (finalnie byly 2 h), przebralismy
sie, skorzystalismy z automatow lotniskowych (napoje i przekaski) i rozmawiajac
spostrzeglismy, ze juz jest kolejka do stanowisk odprawy PLL LOT (poziom 3) –
jakos bokiem weszlismy do niej i czekalismy, az pojawi sie ktos z obslugi.
Bylem zdziwiony, ze jeszcze nikt z obslugi lotniska nie przeprowadza slynnego
wywiadu i nie rozpytuje o nasz jakze krotki pobyt. Przed nami w kolejce stali w
wiekszosci Ukraincy ze sporym bagazem, dopiero kiedy spojrzalem na ich walizki
i zobaczylem dodatkowe kody kreskowe zaczelo mi switac, ze oni juz musieli
przejsc interview. Odwrocilismy sie i wszystko stalo sie jasne – my weszlismy
do kolejki niejako bokiem, a przesluchanie odbywalo sie przed bramkami na
wysokosci stanowisk PLL LOT. Kolega poprosil pracownika lotniska o pomoc i
udalo sie nam zostac przesluchanym bez kolejki. Oczywiscie pytania „one by
one”, najpierw o pytanie co nas laczy („Sorry for personal questions but are
you a couple?”), potem o dlugosc pobytu w TLV, tutaj spore zdziwienie, wiec
wytlumaczylem, ze byla promocja, potem szybkie kartkowanie paszportu, pytanie o
pieczatki z DOH i IST – latwo bylo wytlumaczyc, bo bylem tam na stopoverze po 1
dzien. Jeszcze pytanie o to, kto pakowal walizke i to by bylo na tyle (w
porownaniu do wywiadu sprzed 5 lat poszlo bardzo sprawnie) – oczywiscie biala
naklejka i cyfra 5 z przodu. W miedzyczasie pojawil sie personel lotniska i
odprawa juz sie rozpoczela, udalismy sie do stanowiska Business Class (mozna
znow wykorzystac przywilej FTL) a potem dalej do ”szczegolowej” kontroli
bezpieczenstwa. Praktycznie nikogo w niej nie bylo, mysle, ze zajelo nam to
okolo 10 minut, ja mialem ze soba tylko maly plecak, wiec niewiele tego bylo,
ale zainteresowaly ich klucze i monety, oproznilem portfel i skanowali monety
raz jeszcze a nastepnie poddawali testowi na obecnosc materialow wybuchowych
czy narkotykow. Szlo dosc powoli, bo dodatkowo trwala sesja treningowa,
przyuczali nowy narybek. Na pewno nie byli niemili, taka maja prace, nam sie
tym razem nie spieszylo, zwlaszcza ze maszyna do WRO byla finalnie spozniona
dwie godziny. Potem juz tylko blyskawiczna odprawa paszportowa, dostaje sie
kolejna karteczke (tym razem w kolorze rozowym), ktora potem otwiera sie bramke
i w koncu mozna dotrzec do fontanny :) Wszystko zalezy jak widac od losu, nie
ma reguly na to, ile nam zajmia wszystkie procedury, na pewno warto byc
wczesniej. A sam Tel Aviv, polecam goraco!
Subskrybuj:
Posty (Atom)


