Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Turkey. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Turkey. Pokaż wszystkie posty

Kawa po turecku / 04.10.2019 - 07.10.2019


Tradycyjnie juz, kiedy do Polski zawitala jesien, mam w zwyczaju wybrac sie w nieco cieplejsze rejony swiata, by naladowac baterie. W listopadzie ubieglego roku korzystajac z bardzo atrakcyjnych taryf low cost w linii UIA zaplanowalem sobie okoloweekendowa trase do Turcji: WAW-KBP-ESB & ADB-KBP-WAW. Stambul odwiedzilem juz kilkakrotnie, a chcialem odwiedzic kolejne duze miasta w tym kraju – padlo wiec na stolice Ankare oraz polozony na Morzem Egejskim Izmir. Na temat tego drugiego miasta ostatnio mialem okazje przeczytac reportaze „Wróżąc z fusów”, chcialem wiec zweryfikowac zawarte w nich poglady.
Wszystkie rejsy odbyly sie punktulanie, bez zadnych niespodziewanych przygod. Podczas odprawy online na rejs Kijow-Ankara system automatycznie przydzieli mi miejsce 15F w rzedzie ewakuacyjnym, wiec za friko lecialem w miejscu ze znacznie wieksza przestrzenia na nogi. Na rejsach operowanych Embraerem miejsca na nogi pod dostatkiem, w B737 juz nieco gorzej, ale akurat rejs do WAW trwa na tyle krotko, ze idzie wytrzymac. Na pokladzie darmowy serwis w postaci szklanki wody ;)
Obsluga na lotnisku Boryspol w Kijowie chyba sie juz uspokoila, nie miala miejsca "lapanka" w postaci sprawdzania i wazenia bagazu waga podreczna, za to agenci mogliby sprawdzac, ile osob na poklad wchodzi z kabinowkami. Boarding WAW-KBP trwal ponad 40 minut, samolot mial pelne oblozenie, a wiadomo, ze miejsca w schowkach nie sa z gumy. Gdyby podczas boardingu zwrocono na to uwage, to czesc walizek od razu trafilaby za darmo do luku, ostatni pasazerowie latali ze stewardesami po calym pokladzie upychajac walizki na polkach i skutecznie blokujac przejscie.
Zarowno Ankara jak i Izmir bardzo przypadly mi do gustu, to preznie rozwijajace sie osrodki miejskie, dobrze skomunikowane, w obu miastach mamy do dyspozycji metro, dojazd na lotniska takze nie powinien stanowic problemu a jego cena jest przystepna. Bedac w Turcji zdecydowanie trzeba napic sie kawy po turecku, serwuja ja nie tylko liczne kafejki, ale takze kawiarnie sieciowe jak Starbucks Coffee czy Nero. Poza kawa wszedzie obecna jest takze herbata (zwana tutaj „çay”), jest serwowana w szklaneczka tulipankach o dostaniemy sa na kazdym rogu i o kazdej porze. Do kawy badz herbaty polecam slodkosci w formie baklavy lub lokum, a na obiad obowiazkowo kebab – nie ma innej rady :D
Nie da sie ukryc, ze ceny zarowno na Ukrainie, gdzie mialem kilkugodzinna przesiadke i wybralem sie do Kijowa, jak i w Turcji, naleza do bardzo przyjemnych, na pewno nie wydamy tutaj fortuny. Nieco problemu mialem ze znalezieniem miejsca, gdzie mozna kupic pamiatki, w koncu udalo mi sie to na bazarze Kemeraltı Çarşıs, ale znalazlem tylko jedno stoisko oferujace widokowki! Na szczescie poczte mialem akurat nieopodal hotelu w Izmirze i szybko udalo mi sie tam zalatwic formalnosci. Na zakupy spozywcze polecam bardzo dobrze zaopatrzone supermarkety sieci Migros, znajdziemy tam m.in. slodkie i slone przysmaki firm Ülker i Eti.

W Ankarze nie mialem wiele okazji na zwiedzanie, gdyz dotarlem do tureckiej stolicy dopiero w poznych godzinach popoludniowych, ale grod Ataturka zrobil na mnie pozytywne wrazenie. Lot krajowy zarezerwowalem na stronie linii Turkish Airlines, wiekszosc ich polaczen krajowych omijajacych hub w Stambule jest wykonywana przez spolke corka Anadolu Jet operujaca na Boeingach 737. Udalo mi sie upolowac bardzo korzystna taryfe za 101 lirow tureckich (ok. 70 zl) jak na trwajacy godzine rejs krajowy, z bagazem rejestrowanym oraz poczestunkiem (kawa, herbata, woda oraz kanapka/slona przekaska) jest to cena wrecz rewelacyjna.W Izmirze polecam serdecznie nadmorska promenade, spacer z centrum nad morze zajmie nam mniej niz kwadrans a recze, ze przejsc sie warto. Deptak wzdluz morza prezentuje sie bardzo dobrze, jest elegancki, czysty, znajdziemy tam wiele lawek, specjalne drewniane laweczki wystajace nad powierzchnie wody, jest pieknie wystrzyzony trawnik a takze specjalnie usypany kopiec z trawiastych schodow, na ktorych mozna usiasc czy sie wrecz polozyc. Na nabrzezu znajdziemy takze dosc bogate zaplecze restauracyjne a nawet mala galerie handlowa, gdzie mozna nieco odpoczac lub zrobic zakupy. Wzdluz promenady posadzone sa palmy, a jesli rozbola nas nogi, to mozemy wsiasc do niskopodlogowego tramwaju pedzacego po zielonym torowisku. Centralnym placem miasta jest Wieza Zegarowa, wokol ktorej stale kreci sie mnostwo przechodniow.
Weekendowy pobyt w Turcji to urlop w sam raz dla kogos intensywnie podrozujacego jak ja, okazja do blogiego relaksu przy wciaz pieknej pogodzie, kiedy w Europie juz mamy jesienna slote. A tymczasem do zobaczenia na pokladzie za 2 tygodnie!

Marhaba Aqaba! / 16.10.2016 - 19.10.2016

Tym razem korzystajac z bledu taryfowego Expedii i linii Turkish Airlines postanowilem wybrac sie do Jordanii. Bardzo podpasowaly mi dostepne terminy -€“ kiedy w Polsce panuje juz jesienna slota, nadchodzi taki czas, by wybrac sie w miejsca, gdzie wciaz mozna nacieszyc sie sloncem. Kraje Bliskiego Wschodu w jakis sposob mnie fascynuja a poniewaz Jordanii jeszcze nie mialem okazji odwiedzic, to rejs do Aqaby polozonej nad Morzem Czerwonym wydawal mi sie byc bardzo dobra opcja.
W niedzielne popoludnie docieram na Lotnisko Chopina, przy stanowisku nadawania bagazu nikogo nie ma, wiec szybko oddaje moja mala zolta walizke, odbieram kolorowe karty pokladowe z naklejkami i udaje sie do stanowisk kontroli bezpieczenstwa, gdzie spedzam ponad 20 minut. Najwyrazniej trafilem na popoludniowy szczyt, ale mam jeszcze spory zapas czasu, zwlaszcza ze tym razem z moim statusem Frequest Traveller nie przysluguje mi wejscie do saloniku lotniskowego. Czas uplywa mi szybko, mam ze soba pokaznych rozmiarow autobiografie Hillary Clinton, zatem mam czym sie zajac. Samolot ze Stambulu zatrzymuje sie przy bramce, musimy poczekac na boarding dluzsza chwile. Tym razem miejsce mam w srodkowekj czesci samolotu Airbus A-321, ktory jest wprawdzie maszyna waskokadlubowa, ale posiada dosc nietypowe umiejscowienie siedzen dla zalogi takze w rejonie wyjsc awaryjnych przez okna w srodkowej czesci samolotu. Mam wrazenie, ze boarding trwa bardzo dlugo, mimo iz odbywa sie z podzialem na poszczegolne grupy. W drzwiach samolotu wita nas symptyczna zaloga, jeden ze stewardow ma na sobie stroj kucharza, wyglada to calkiem oryginalnie. Miejsca na nogi nie ma zbyt duzo, ostatnio lecialem linia Aegean i tam moglem niemalze sie rozlozyc. Na malych monitorach pokazywana jest instrukcja bezpieczenstwa, w koncu powoli ruszamy i przebijamy sie przez ciemne chmury, w gorze jak zawsze swieci slonce. Niebawem rozpoczyna sie serwis, linia Turkish Airlines jest znana z wysokiego standardu, nie moge narzekac, metalowe sztucce, ladnie podany cieply posilek, darmowy alkohol, wszystko to bardzo ladnie wyglada. Po posilku zapoznaje sie z magaznem pokladowym. Wprawdzie nie natrafiam na bardzo ciekawe artykuly, ale dla mnie najistotniejsza kwestia jest siatka polaczen, a ta turecki przewoznik ma bardzo rozbudowana. Po okolo 2,5 h lotu znajdujemy sie juz nad Bosforem, w dole widac statki plynace po morzu, podchodzimy do ladowania i juz jestem na tureckiej ziemi, po raz pierwszy na lotnisku Ataturka, jego rozmiar robi wrazenie, dokola dominuje logo linii TK, jedynie gdzieniegdzie widac samoloty innych przewoznikow. Autobusem docieramy do terminalu; poniewaz przylot jest ze strefy Schengen, to nie trzeba ponownie przechodzic przez kontrole bezpieczenstwa. Tlum podroznych jest niesamowity, chyba jeszcze nigdy nie widzialem takiej masy ludzi wewnatrz strefy airside. Jednakze po jakims czasie udaje mi sie znalezc nieco bardziej cichy kacik i przeczekac czas do wieczornego odlotu do Jordanii. Okazuje sie, ze ze mna leci rowniez kilka osob z Polski, ale sa zajeci swoim towarzystwem. Podczas boarding na resj IST-AQJ spotyka mnie bardzo mila niespodzianka – dostaje upgrade do klasy biznes! 

To moj pierwszy rejs w tej klasie podrozy, dotychczas jedynie raz podczas podrozy z Los Angeles do Paryza mialem przyjemnosc leciec w klasie Economy Premium, to juz bylo cos, a tym razem spedzilem podroz w jeszcze bardziej komfortowych warunkach. Szerokie, wygodne fotele, porcelanowa zastawa, bogate menu, drinki na powitanie, swiezo wyciskany sok z pomaranczy a na deser przepyszne ciasto i lokum, palce lizac! Bardzo przypadly mi takze do gustu sluchawki, ktore dostalismy na czas lotu, zdecydowanie wygluszaja one szum silnikow i moglem rozkoszowac sie muzyka z pokladowego systemu rozrywki. Dodatkowo na mapcie sledzilem trase samolotu, to jest to, co tygryski lubia najbardziej. Niemal 30 minut przed czasem ladujemy w Aqabie, szybko opuszczam poklad, mimo poznej pory uderza mnie mila fala ciepla.  Dostaje darmowa wize, pozniej musze nieco odstac w kolejce do kontroli paszportowej, gdyz w miedzyczasie pojawia sie tam grupa wycieczkowa bulgarskich turystow, ktorzy najwidoczniej nie potrzebuja wizy.  Lotnisko jest bardzo male i nie posiada praktycznie zadnego zaplecza. Korzystam z darmowego wifi, wysylam kilka wiadomosc na aplikacji What’s App a w miedzyczasie podchodzi do mnie lotniskowy naganiacz oferujac taxi. Nie musze specjalnie negocjowac ceny, place 12 JOD, co jest przyzwoita cena, zwazywszy na pore (jest srodek nocy). W trakcie jazdy dostrzegam drogowskazy kierujace do granicy z Arabia Saudyjska, oh la la, co za niedostepna egzotyka. Niestety, dla innowiercow wstep do KSA jest surowo wzbroniony. Po niecalym kwadransie witaja mnie swiatla Aqaby, dopelniam formalnosci w recepcji hotelu i zapadam w upragniony sen.
O poranku zmierzam na ostatnie pietro hotelu, gdzie znajduje sie restauracja, w ktorej serwowane sa sniadania, jest dostpeny moj ulubiony hummus oraz oliwki. Po posilku ruszam w miasto, okazuje sie, ze cala Aqabe mozna „zwiedzic” w dwie godziny. Podobaja mi sie palmy, piekny bialy meczet, ale plaza juz zupelnie nie wyglada na atrakcyjna. Deptak wzdluz akwenu wygladal na dosc zaniedbany, mimo wczesnej pory bylo calkiem sporo odpoczywajacych osob, w wiekszosci cale rodziny, ktore biwakuja na piasku. Kobiety sa calkowicie ubrane, mezczyzni rowniez nie pokazuja torsow, lecz paraduja w koszulkach polo i spodenkach do kolan. Ruszam w kierunku portu, punktem orientacyjnym jest gigantyczna flaga Jordanii dumnie lopoczaca na wietrze. Po zatoce plywaja male lodeczki ze szklanym dnem, przez ktore mozna obserwowac rafe koralowa, ceny sa calkiem przystepne, ale nie ma wielu chetnych do skorzystania z ich oferty. W poblizu deptaku zlokalizowane sa nieliczne lokale gastronomiczne, nie wygladaja apetycznie, zagranicznych turystow mozna szukac tam ze swieca, dominujaca czynnoscia zdaje sie byc palenie fajki wodnej.  Podejrzewam, ze „biali” turysci skryli sie na hotelowach plazach w luksusowej dzielnicy South Beach lub wyjechali na pustynie Wadi Rum czy tez do Petry. Z racji jedynie dwoch dni pobytu w Jordanii odpuscilem sobie te atrakcje i skupilem sie na lezakowaniu i plywaniu w basenie na dachu hotelu. Praktycznie cale dwa dni spedzam na slodkim leniuchowaniu, przy basenie oprocz mnie nie bylo niema nikogo, to nieco martwy sezon. Zdecydowanie polecam degustacje kawy z kardamonem palonej na piasku, mozna ja nabyc w kawiarni otwartej 24 h, ktora miesci sie naprzeciwko hotelu Double Tree by Hilton. W sklepach z pamiatkami bez trudu dostaniemy widokowki czy magnesy, a urzad pocztowy znajduje sie przy jednej z glownych ulic, bardzo latwo tam trafic. W miescie rozstawione sa takze plany miast, nie sposob zabladzic, ludzie wydaja sie byc sympatycznie nastawieni i nie probuja naciagac turystow, to duzy plus w porownaniu z Marokiem, gdzie niemal na kazdym kroku jestes traktowany jako chodzaca skarbonka. Mamy do dyspozycji takze McDonald’s, Burger King, KFC i Pizza Hut, ale menu tam oferowane jest raczej ubogie, ponadto ceny takze nie sa atrakcyjne. Dla osob, ktore poszukuja artykulow spozywczych (kardamon, kawa, chalwa, sok z agawy) dobrym rozwiazaniem beda zakupy w supermarkecie Carrefour. Przed wyprawa do sklepu polecam zaopatrzyc sie w tabelke z cyframi arabskimi, gdyz znane nam cyfry w Jordanii zapisywane sa w tradycyjny arabski sposob, co utrudnia odczytanie prawidlowej wartosci. Z identycznym zapisem zetknalem sie juz wczesniej w Iranie, ale na taki zapis tutaj nie bylem przygotowany :(
Wszystko co dobre szybko sie konczy, w poniedzialkowy wieczor biore taksowke na lotnisko w Aqabie, innej mozliwosci dojazdu tam nie ma, nie kursuja zadne autobusy. Kierowca najpierw zyczy sobie 15 dinarow, ale juz po chwili zgadza sie na stawke 12 dinarow. Teren lotniska znajduje sie w specjalnie strzezonej strefie wojskowej, przy drodze prowadzacej na lotnisko rozstawione sa posterunki policji, dwukrotnie sprawdzany jest moj paszport oraz licencja taksowkarza, widac, ze z racji napietej sytuacji politycznej w regionie duza wage przyklada sie tutaj do kwestii bezpieczenstwa. Mam jescze ponad 4 godziny do odlotu, oddaje sie w spokoju lekturze ostatnich stron dotyczacych kariery Hillary Clinton. Odprawa na rejs do Stambulu rozpoczyna sie ok. 2,5 h przed startem, na wyloty z Aqaby nie jest mozliwa odprawa online, ale miejsce miałem wcześniej przydzielone na infolinii Turkish Airlines, więc nie było problemu z dostępnością.

cdn.